تبليغاتX
خط فرضی
خاطرات و مخاطرات

             

 

ساعت پنج بعد از ظهر  كه اومدم: انگار بار يك سالزحمت وتلاش  رو كولمه: خسته كوفته وقتي  رسيدم مثل معتادا رفتم سراغ سماور يه چايي برا خودم ريختم ديدم از كامپيوتر صدا مياد در اتاقمو باز كردم ديدم عباس واحمد رضا زل زدن يه كامپيوتر  داشتن برا صدمين بار هري پاتر رو مي ديدن: انگار برا اولين باره كه  دارن قصه بچه ايي كه قراره جادوگر بشه رو مي ديدن  دو تا چايي دادم بال:بدو   رفتم سراغ نهار چند لقمه اي زدم ديدم خانومم بد جوري داره منو مي پاد  با بي حوصلگي متكا رو برداشتم ولو شدم وسط حال عباس اومد بالا سرم گفت بابا ساعت چند بيدارت كنم گفتم ساعت  هفت: شيطون دنبال اهداف پليدش بود امشب هم  شب چهار شنبه سوري بود مي خواست بره بيرون ببينه چه خبر ه از تهران هم چند تا  فشفشه  بر خودش  گرفته بود  مي خوا ست همشو يه جا تو شب چهار شنبه سوري  هوا كنه: به زودي خوابم برد انگار  سنگيني يك سال تلاش  بد جوري منو از پا انداخته بود  بيهوش بيهوش  ..... از سرو صدا بيدار شدم دو تا بچه شيطون اومده بودن بالا سرم نشسته بودن بابا بابا شون ادمو ياد بچه يتيمها مي نداخت: ديدن انجوري بيدار نمي شم نمي دونم كدوم يكيشون شرو ع كرد به قلقلك دادنم يكي هم اومد رو پشتم  كلافه بودم  پلكهام باز نميشد احساس مي كردم: بار يك سال رو كشيدن اين بلا رو سرم اورده ... بلاخره ساعت يك ربع به هشت مثل يه خرس قطبي كه از غار در اومده باشه از جام بلند شدم: با ر يه سال چقد سنگينه لامصب .....

سوار ماشين شديم تا ببينيم توي شهر چه خبره صداي ترقه از دور به گوش مي رسيد اما با فاصله: چند تا خيابونو گشتيم خبر ي نبود اما بچه هاي ناجا همه جا بودن سر ميدونها : چهار راهها  خيابونها البته بچه هاي بسيج هم بودن  ما چون خانواده بوديم با مشكلي روبرو نشديم اما بعضي از ماشينهاي مشكوك از حركت متوقف مي شو دن : راننده ها حق به جانب پوف پوف كنان پياده مي شودن تا جواب پس بدن  پيش خودم گفتم خوب بلاخره جونها كجا رفتن برا چها رشنبه سوري خيلي گشتيم گفتم شايد جايي براي اين كار پيش بيني شده  ظن من به بوستان علوي بود جاي شما خالي رفتيم اونجا اما اونجا هم كسي نبود شهر به يه محيط كاملا  نظامي تبديل شده بود .....راستي مگه توي هيچ كشور ديگه اي جشن نمي گيرن توي هيچ كشوري اتيش بازي را نمي ندازن  واقعا مشكل ما با  چها رشنبه سوري سر چيه نمي دونم فكر كنم جشن گرفتن حق هر مردمي باشه پس مشكل چيه مگه غير از اينه كه كشور مي بايست با يك برنامه هدفمند براي خيلي از امور برنامه ريزي كنه واقعا چرا بايد برنامه چهار شنبه سوري به جاي اعتدال وبر گذاري يك جشن باستاني به داخل خانه ها كشيده بشه و اين همه كشته و زخمي به جا بزاره من واقعا منتقد نيستم اما فكر مي كنم ما كه ادعا داريم يك كشور اسلامي با تمامي مصالح و ضرورتهايش را بنا نهادهايم بايد براي اموري اين چنين برنامه  ريزي كرده باشيم :ايا  جشن چهار شنبه سوري اين  همه نياز به تلخ انديشي وسياه نمايي  اجتماعي  داره عقل من كه قبول نمي كنه بدون شك جشن گرفتن در اسلام وجود داره و مكتب شيعه يكي از مكاتبيه كه جشنهاي بسياري در ان بر پا مي شوه واز نظر عقلي هم جشن گرفتن نهي نشده: به نظر مي رسه عدم فرهنگ سازي درست و هدفمند: مبارزي فيزيكي با عث دروني شدن اين جشنها ميشه و خسارات جبران ناپذير اجتماعي وفرهنگي را موجب ميشه  جهت رسيدن به يك  نظام هماهنگ و  به يك فرهنگ سازي درست كه يكي از نياز هاي جامعه اسلاميه  پيشنهاد مي شوه 1- به جاي جلو گير ي از بر گزاري جشن با اين خصوصيت كه در همه دنيا شايع است  امكان بر گذاري ان براي جوانان عزيز كشورمان ممكن شود 2- فرهنگ سازي درست در برگذاري جشن به عنوان وظيفه رسانه و فرهنگ سازان مورد توجه قرار گيرد 3- به جاي سياه نمايي به ابعاد بسيار مفيد بر گذاري چنين جشنهايي پر داخته شود 4- مبارزه فيزيكي در هيچ جاي دنيا موجب فرهنگ سازي  نشده است بلكه موجب  موضع گيريهاي شديدي بخصوص جوانان شده است: مبارزه فيزيكي از بر گذاري اين جشنها حذف شود 5- مكاني هايي براي برگذاري اين نوع جشنها اعلام و توسط رسانه هاي گروهي تبليغ شود 6- عدم مخالفت اسلام در برگذاري اين نوع جشنها بري مردم بخصوص جوانان  تبين شود 7- امكان استفادي مردم از وسايل بي خطر و چگونگي استفادي صحيح ان از طريق وسايل ارتباط جمعي  امكان پذير گر دد

 

 در پايان اميدوارم جوانان عزيز كشورمان در سلامت كامل امكان بر گذاري جشنهاي باستاني بخصوص چهار شنبه سوري  را با رعايت موازين اسلامي: اخلاقي و اجتماعي را داشته باشند ومسولبن عزيز كشور به جاي موضع گيري در مقابل جوانان عزيز كشور  به هدفمند كردن اين نوع جشنها  مبادرت ورزند

                          

                    

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و نهم اسفند 1386ساعت 2:13  توسط حسین نطنزی  | 

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و دوم اسفند 1386ساعت 2:7  توسط حسین نطنزی  | 

 

 

قرار بود من هم با جمعي از بچه هاي وبلاگ نويس كشور راهي مناطق جنوب كشور بشم واز حضور اونها توي منطقه يه فيلم مستند بسازم اما باز هم قول بعضي ها تو خالي ازاب در اومد

ودوباره ما رو بد جوري نسبت به دفاع مقدس دولتي بدبين  كرد. ادمهايي كه قيافه هاشون مارو به ياد شهدا ميندازه اما صد حيف كه چيزي از دنياي امروز تو كتشون نميره بنده هاي  خدا نمي دونن دنياي مجازي چيه وچه لوازمي داره ؟ فقط اينو فهميدن كه جاي اخيه وپسر دخترا با هم دوست مي شن بگذريم ... بالاخره پول ساخت فيلم جور نشد وبا توجه به اينكه فيلم يه طرفش حس و حال و هنره اما طرف ديگش كه اتفاقا خيلي جدي وبي رحمه مسايل فني هستش كه با هيچ كسي شوخي ندار ه اجر اونها هم با دوستان شهيدشون. فكر مي كنم كه ما نبايد از شهدا خرج كنيم اگه اعتقاد داريم اونها زنده ان پس خودشون بهتر مي دونن كه هر كسي بايد چكار كنه متن زير تقديم به همه كسايي كه توفيق پيدا كردن و رفتن به پا بوس شهدا   

 گر چه دوست داشتم در جمع شما باشم اما توفيق يار نشد وبه صد ادله محكم اسم ما از مهماني بچه هاي اسمون خط خورد. قرار بود با شما باشيم تا بهترين لحظات رو به نظاره بنشنيم  وعطر سيب را در جامعه مجازي بپراكنيم اما نشد نمي دونم اين سلب توفيق از كدام ناحيه بود اما اين را خوب مي دانم كه از عدم دعوت بود بدون شك اگر شهدا مي خواستند خودشان همه كارها را رديف مي كردند. اهاي بچه هايي كه پر پرواز رو بهتون دادن  سلام منو به دوستان شهيدم احمد مختاري . مجتبي صبوحي  گيلوري .جامي و.... واگر توفيق پيدا كرديد كه توي منطقه هر كدام از انها رو ببينيد بجاي من عاصي از درياي كرامت انها حتي شده يه چفيه براي شفاي دل بيمار ما بياريد در هر صورت امشب بد جوري دلم گرفته  وحال درست نوشتن ندارم

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و دوم اسفند 1386ساعت 1:38  توسط حسین نطنزی  | 

سلام امیدوارم عزاداریهای شما مورد قبول حضرت ابا عبدلله روحی له الفداه قرار گرفته باشد امشب یکی

 از دوستان بسیار عزیز بنده یک شعر بسیار زیبا که اگه بگم چقد زیباست اب از لب لوچی شما اویزون

میشه ..... بهتره خود شعر بیارم اینقده مزه نریزم  دوباره از گل یخ برای اینکه این شعر زیبا رو به من هدیه

 کرد تشکر میکنم و حالا شعر   

باز عشقم زد شبيخون اي عجب                                  گو چه مي خواهي ز من اين نصف شب

 

عشق اي آتش زن دنيا ودين                                      ما دگر هستيم خاكستر نشين

 

عشق اي پرورده دامان من                                       بيش از اين بر آتشم دامن مزن

 

عشق اي بيچاره چاره سوز                                      قصد جان ناتوان داري هنوز

 

عشق اي بيداد را بنياد نه                                         عشق اي بنياد را بر باد ده

 

عشق اي همسايه آوارگي                                        عشق اي سرمايه بيچارگي

 

عشق اي زندان تاريك بلا                                        عشق اي زنجير پاي مبتلا

 

عشق اي درياي طوفان زاي غم                                عشق اي وحشت فزا قعر عدم

 

راحت از بار غم دل كن مرا                                     يا بكش يكباره يا ول كن مرا

 

گيج و گول وابلهو خل كردي ام                                لات و لوت آسمان جل كردي ام

 

زندگي چون تير رفت از شصت من                            آب پاكي ريخت روي دست من

 

عشرت از ما رشته الفت گسيخت                               آن صبو بشكست و آن پيمانه ريخت

 

شاهبازا خود نمايي مي كني                                      با مگس زور آزمايي مي كني

 

نيست ديگر طاقت كشتي مرا                                    دست بر دار از سرم كشتي مرا

 

يك زمان گر ما جوان بوديم و لش                             حال ديگر دور ما را خط بكش

 

من همي خواهم دهي خط امان                                تازه داري مي كشي خط نشان

 

ما حريف زورمندان نيستيم                                    ما برادر مرد ميدان نيستيم

 

ديگر آن شور و جواني ها گذشت                             آن غرورو پهلواني ها گذشت

 

ياد داري من چه بودم چون شدم                               از بلندي چون فلك وارون شدم

 

من هم آخر كارو باري داشتم                                   آبــــــــــرو و اعتباري داشتم

 

بد نكردم با تو كردم بندگي                                     پاك افتادم ز كارو زندگي

 

تيره روز از گردش كوكب شدم                              لا جرم محتاج نان شب شدم

 

سالها بردم به بوي گنج رنج                                 رنجها ديدم نديدم روي گنج

 

سالها شد قوت من با دردو داغ                             روز و شب خون جگر دود چراغ

 

آن پري كي ياد عاشق مي كند                              ياد ياران موافق مي كند

عاشق آري سعي بي حاصل كند                             عشق سعي آدمي باطل كند  

انقدر از دیدن این شعر به ذوق امده بودم که فالی به حضرت حافظ زدم و ان را تقدیم گل یخ کردم گل یخ

تقدیم به تو که بهترینی

دلا بسوز که سوز تو کارها بکند.                   دعای نیمه شبی دفع صد بلا بکند

 

عتاب یار پریچهره عاشقانه بکش                  که یک کرشمه تلافی صد بلا بکند

 

ز ملک تا ملکوتش حجاب برگیرند                   هر انکه خدمت جام جهان نما بکند

 

طبیب عشق مسیحا دمست و مشفق           چو درد در تو نبیند کرا دوا بکند تو با

 

 خدای خود انداز و کار دل خوش دار               که رحم اگر نکند مدعی خدا بکند

 

ز بخت خفته ملولم بود که بیداری                  بوقت فاتحه صبح یک دعا بکند

 

بسوخت حافظ و بویی ززلف یار نبرد               مگر دلالت این دولتش صبا بکند

+ نوشته شده در  جمعه دهم اسفند 1386ساعت 4:11  توسط حسین نطنزی  | 

سلام از امشب كه اتفاقا مصادف با شب اربعين سرور وسلار شهيدان كربلا ست قصه ي زندگي خودم رو براي  شما تعريف مي كنم از زماني كه خودم نبودم. اما گاهي اوقات پاي حرفها و قصه هاي مامان و بابا شنيدم راستش رو بخوايد من بچه داهاتم روستاي ما كه همشهريان من خيلي تلاش ميكنند اونو بزرگتر از اون چيزي كه هست نشوشن بدن اما من فكر ميكنم خيلي مهم نيست شهر يا روستاي ما بزرگ باشه يا كوچيك مهم اينه كه ادماش زنده باشن با محبت باشن خوب باشن.

 راستي تازگيها بوي تمدن به مشام شهر ما هم رسيده دانشگاه توش اوردن اميدوارم فكر نكنيد من با دانشگاه مخالفم نه من با  عقب افتادگي مدرن مخالفم .

 

شهر ما سرخه در 20كيلو متري شهر سمنان واقع شده البته گاهي اوقات به سمنان بدبخت اسراييل ميگن

 بي انصافييه اگه در وصف سمنان نگيم سويس ايران

 

  • نميدونم از كجا شروع كنم شايد بهترين جايي كه ميشه ازش شروع كرد پدر بزرگم باشه كه حق بزرگي به گردن بچه هاش داره شيخ زين العابدين نطنزي بله پدر بزرگ عزيزي كه چند سال پيش سايه اش رو سرمون بود شيخ زين العابدين از خانوادهاي فقير اما اصل ونسب دار واصيل بود  راويان اخبار گفته اند كه اصل سلسله ي نطنزي به دو روايت به اين شهر رسيده اند 1- انكه دستفروشاني  ويابازرگاناني بوده اند كه در مسير اصفهان مشهد مشغول خريد و فروش بوده اند در اين راه زاد وولد ميكنند وشايد اينكه در همين جا عاشق ميشوند وتااخر عمرشان انجا ميمانند شايد ما ازنسل ان بزرگواران بوده ايم 2- انكه ما از نسل شيخي هستيم كه مردم نطنز  او راكتك زده بودند و از نطنز بيرون كرده بودند و ان بزرگوار به عنوان اعتراض از ديار خود كوچ كرده  به طرف امام رضا حركت كرده باشند و اتفاقا در شهر ما به هر دليلي مسكن گزيده باشد و عمرش كفاف نداده باشد كه براي اعتراض به حرم رضوي مشرف شود  با توجه به اينكه از دير باز در نسل ما هميشه ملا بوده است اين قول نزديك صواب است خدايي هم كه حساب كنيم اين روايت بيشتر به دك پزه ما ميادساعت.
  •  الان 5:18 صبح كارهاي ديگم موندو من دارم  اداي وب لاگ نويسها رو دارم درميارم.........  

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه نهم اسفند 1386ساعت 3:23  توسط حسین نطنزی  | 

سلام

از امروز من مهمون جدید شما هستم امیدوارم در کنار هم هم صدا شویم.

+ نوشته شده در  شنبه چهارم اسفند 1386ساعت 17:34  توسط حسین نطنزی  |